Toekomst
De ernst is op dat moment niet duidelijk. Matthijs denkt eerst dat het met rust wel over zal gaan. Hij loopt een tijdje op krukken en stopt met voetballen. “In de eerste maanden daarna ging het wel wat beter. Mijn knie bleef alleen heel instabiel en traplopen was onprettig. Ook voelde het op- en afstappen op de fiets niet veilig, zeker niet met een kleintje in een zitje.” De geraadpleegde fysiotherapeut vertrouwt het niet en stuurt hem door naar het ziekenhuis.
Uit een MRI blijkt dat de voorste kruisband is gescheurd. “In die periode kon ik niet veel meer. Tegen de kinderen moest ik vaak nee verkopen. Ik zag mijn toekomst al voor me, dacht echt dat ik hiermee moest leren leven. En zag het beeld al voor me van een inactieve papa die niets meer met z’n kinderen kon ondernemen. Ook sporten moest ik noodgedwongen op een lager pitje zetten.”